ای دریغا

بعضی ها غصه هایی دارند که تا ابد میشود برایشان گریست، هر موقع که غم دلم را رشته رشته می کند به پاره پاره های او که فکر می کنم ارام میگیرم، انقدر اراممی گیرم که چیزی زیباتر از حس همدردی با ایشان برایم دلنشین نیست. شب کنج عزلتم را مچاله می کنم و هندزفری به گوش زیر پتو، غمبرک میزنم با این حال کهدیگر برای خودم دلگیر نیستم برای غصه ی تو دلگیرم. دلگیر شدن برای تو حرمت دارد، عزت دارد، معتاد شدن دارد. اگر که بگویم داری مرا متوجه چیز های بزرگتری می کنی بیراه نیست.